List Dyrektora Zespołu Szkół w Pieszycach

OSTATNI DZWONEK

W ostatnich miesiącach wszyscy musieliśmy zmierzyć się z największym od dziesięcioleci globalnym kryzysem. Panująca na świecie pandemia COVID-19, dosłownie z dnia na dzień, zmieniła całą naszą edukację. Nic nie było tak jak zazwyczaj, za to wszyscy uczyliśmy się nowych form i metod pracy oraz współdziałania. Dotarliśmy do końca roku szkolnego. Pracowaliśmy wytrwale, zarówno My nauczyciele, ale przede wszystkim Wy, nasi wspaniali Uczniowie i Wychowankowie. Napotykaliśmy trudności, nie uniknęliśmy błędów, dlatego tym bardziej cieszymy się, że z powodzeniem udało nam się realizować kształcenie na odległość i możemy śmiało ogłosić nasz wspólny sukces dydaktyczny.

Rok szkolny 2019/2020 za chwilę przejdzie do historii. W naszej pamięci pozostanie jednak na długo, chociażby dlatego, że jest to ostatni rok szkolny w murach Zespołu Szkół im. ks. Jana Dzierżonia w Pieszycach. Szkoły, która istniała w Pieszycach przez 73 lata. Szkoły, która autentycznie była naszym drugim domem, w której Wszyscy czuliśmy się potrzebni, ważni i doceniani, znajdowaliśmy życzliwość i zrozumienie. Dzień dzisiejszy ma charakter historyczny, z jednej strony dlatego, że spotykamy się, w takim gronie, po raz ostatni, z drugiej – ponieważ towarzyszy Nam świadomość, że lata spędzone w tej szkole, to historia, a jednocześnie początek nowego czasu… Przed Nami Wszystkimi stają nowe wyzwania, nowa szkoła, nowa praca.

Drodzy Uczniowie!!!

Wiążemy z Wami duże nadzieje, ponieważ jesteśmy przekonani, że wiedza, zdolności i umiejętności zdobyte, odkrywane i rozwijane w tej szkole, będą teraz procentowały. Myślę, że będziemy mogli być z Was dumni tak, jak teraz jesteśmy. Idźcie więc śmiało z uśmiechem i wysoko uniesionym czołem w życie, pokonując nadchodzące próby losu i zawsze z powodzeniem zagłębiajcie się w wielką księgę nauki. W życiu kierujcie się wyłącznie tymi zasadami, które pozwolą Wam zawsze zachować godność człowieka oraz zdobywać uznanie i szacunek innych.

Życzymy Wam również, abyście w kolejnej szkole odnaleźli miejsce dla siebie, odnaleźli nowych równie wspaniałych kolegów, a nawet przyjaciół oraz – co również bardzo ważne – spotkali życzliwych a jednocześnie wymagających nauczycieli.

Koniec tego roku szkolnego, to również czas rozstania z tymi, którzy kończą pracę.
Słowa te kieruję dzisiaj do naszej sekretarki Pani Bogusi, która przechodzi na emeryturę.

Pani Bogusiu!

Chwile takie, jak ta, powodują zwykle, że staramy się dokonać podsumowania ważnego okresu życia. Chciałabym, by podsumowując swoją karierę zawodową, wzięła Pani pod uwagę, oprócz ciężkiej pracy, jubileuszy, chwil radosnych i smutnych, również inne czynniki. Jednym z nich jest olbrzymia wdzięczność dyrekcji, współpracowników, uczniów i rodziców. Wdzięczność wszystkich tych, którym pomagała Pani służąc swoją pracą, wiedzą i doświadczeniem. Pani zawsze przeżywała sukcesy szkoły i jej zmagania z problemami.

W sposób szczególny i osobisty dziękuję Nauczycielom, którzy przechodzą na emeryturę za fachowość, rzetelność, odpowiedzialność i zdyscyplinowanie. Dziękuję za cierpliwość oraz bezgraniczne oddanie sprawom szkoły. Z uznaniem i szacunkiem odnoszę się do odpowiedzialności zawodowej, utożsamiania się ze szkołą i jej problemami, a tych w ciągu tylu lat pracy było wiele.

Szanowni Rodzice, Drogie Koleżanki i Koledzy!!!

Każdą czynność wykonuje się po raz pierwszy i po raz ostatni. Życie tak jest stworzone. Dzisiaj czynię to po raz ostatni i jest mi ciężko. To dla mnie ogromne wzruszenie – lata pracy jako nauczyciel i jako dyrektor w tej szkole, mojej szkole – to czas, który poświęciłam z wielkim zaangażowaniem. Jestem tym zaszczycona.

Wolałabym odejść tak po prostu, zwyczajnie. Dyrektorem się bywa, był taki mój czas i tyle. Człowiek jest cząstką jakiejś wspólnoty i we wspólnocie jest jego siła. Przynależałam do wspólnoty naszej szkoły – Zespołu Szkół im. ks. Jana Dzierżonia w Pieszycach i jako jej cząstka lepiej, gorzej wypełniałam przypisane mi zadania. Czułam się dobrze wśród szkolnej społeczności. Dziś jednak ogarniam myślami i sercem wszystkich, z którymi zetknęło mnie życie w czasie pracy w tej szkole. Spośród najpiękniejszych słów i wartości wybieram dziś wdzięczność.

Dziękuję!

Dziękuję wszystkim za wszystko i każdemu za cokolwiek, co się stało naszym wspólnym udziałem, w szczególności za to, co było dobrem i na trwale zapisze się w pamięci.

A teraz do Was się zwracam, Kochani moi współpracownicy, Nauczyciele i Pracownicy niepedagogiczni, do Was wszystkich razem.

Dziękuję Wam za ciężką pracę włożoną w wychowanie młodego pokolenia. Dziękuję wszystkim za sumienność na każdym stanowisku, odwagę i determinację, za otwartość na zmiany, za wszelkie inspiracje, za serdeczność i przyjaźń. Dziękuję za wszystkie te cechy, które składają się na rzetelne wypełnianie misji kształtowania młodego pokolenia, za miłość niełatwą – bo miłość do szkoły.

Wy przecież towarzyszyliście mi do końca w codziennej pracy i najbardziej mnie wspieraliście. Każdy sukces i każde dobro, jakie tu się dokonywało, były naszym wspólnym udziałem. Razem budowaliśmy wizerunek NASZEJ SZKOŁY… dobry wizerunek! Dziękuję Tym Państwu, którzy jeszcze tu pracują przez chwilę, ale i Tym, którzy pracowali wcześniej, od początku.

Za chwilę zakończy się ten szczególny rok szkolny. Czego życzyć w takim dniu? Życzę Wam, aby wolny czas przysporzył sił i zapału do zawodowych zmagań
w nowym roku szkolnym oraz radosnego życia osobistego. Wypoczywajcie, gromadźcie siły na następne nowe lata pracy. Nigdy jednak nie zapomnijcie o czasie spędzonym w tej szkole.

Szanowni Rodzice!!!

Jakże nie podziękować Wam za wspólne dostrzeganie problemów i potrzeb naszych uczniów! Przyjmijcie moją wdzięczność i szacunek za wszelką współpracę, za działania wspierające proces edukacyjny i opiekuńczo–wychowawczy szkoły, za zrozumienie, że dobro dziecka i jego pomyślny rozwój zależy od współpracy rodziców ze szkołą.

Kolejne etapy życia kiedyś się kończą, ale zaczyna się coś nowego. Warto ciągle cieszyć się darem życia i pisać tego życia ciąg dalszy. Trafnie Wisława Szymborska napisała, iż „księga zdarzeń zawsze otwarta w połowie”. Zawsze jeszcze można coś nowego, sensownego przeżyć i dopisać do swojego życia.

JESZCZE RAZ DZIĘKUJĘ

Beata Tomaszczyk
Dyrektor Zespołu Szkół im. ks. Jana Dzierżonia w Pieszycach